wtorek, 11 stycznia 2011

wierszowanie...

po kładce życia idę zamyślona...
obok mnie samotność kroczy
lecz lękam się że zboczy
i będę sama ..nawet bez samotnosci....
                                                                         miliony słów wypowiedzianych
                                                                         miliony łez wylanych
                                                                         cisza szeptem przerwana
                                                                         rozdarta w sercu wielka rana..
                                                                             
                                                                                    serce z żalu popękane
                                                                                    czerwoną wstęgą zawiązane

                                                                          ciemna noc modlitwą utkana
                                                                          matka na kolanach zapłakana
                                                                          cisza szeptem przerwana
                                                                          rozdarta w sercu wielka rana...

                                                                                   serce z żalu popękane
                                                                                   czerwoną wstęgą zawiązane               
  
  nie będzie zawsze tak smętnie....słowo                                                                                           

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz